ونه گات نویسنده ی « سلاخ خانه ی شماره ی 5 »،  یک جایی در آخرین کتاب خود « مردی بدون وطن » می نویسد:

«اگر خدای نخواسته روزگاری مُردم ، بر سنگ مزارم بنویسد :

                                               نزد این مرد

                                                  موسیقی

                                          دلیل کافی برای اثبات

                                           وجود خداوند بود  »

ونه گات از جمله کسانی بود که مطمئن بود بشر آنقدر در این دنیا گند زده که حد ندارد ، اما با این همه هرگز از موسیقی و هنر ناامید نشد ، هنر به همین دلیل همیشه ماندگار است ، چون چیزی ماورای دنیای بشریت است ، چیزی فراتر از همه چیز، بالاتر و بهتر و زیباتر و کامل تر از هر چیزی که بتوان تصور کرد ، موسیقی جدای از دنیایی که درست کرده ایم همیشه پدیده ای شگفت انگیز بوده است ،  باور ندارید ؟  این را گوش کنید .